نوشته‌ها

سبک بوهمین در معماری را بهتر بشناسید.

‌‌سبک بوهمین

آشنایی با ‌‌سبک بوهمین در معماری

نویسنده: معصومه سلمانی

زمان مطالعه: ۷ دقیقه


چکیده: در این نوشته و چند نوشته دیگر به انواع سبک‌های معماری داخلی خواهیم پرداخت. هر کدام از این سبک‌ها تاریخچه‌ای دارند و ویژگی‌هایی را دارا هستند. در اینجا به سبک بوهمین می‌پردازیم.


مقدمه

بوهمی یا کولی وار در قاره اروپا به کسانی می‌گویند که با روشی غیرمعمول با افراد هم‌مرامشان زندگی می‌کنند. شیوه زندگی آنها همراه با بی خانمانی، همیشه در سفر بودن ماجراجویی و ولگردی است. آنها اغلب به موضوعاتی مانند ادبیات، هنر و موسیقی علاقه‌مندند.

واژه کولی وار اولین بار در قرن نوزدهم در ادبیات انگلیسی برای توصیف زندگی غیر متعارف روزنامه‌نگاران، نویسندگان، هنرمندان، موسیقیدانان فقیر و به حاشیه رانده شده به کار می‌بردند. وضع اما در فرانسه متفاوت بود و این واژه در اوایل همین قرن رایج شد. نویسندگان و هنرمندان فرانسه به دنبال جانشین‌های مناسبی برای انتظارات بورژوازی بودند و شروع به جمع شدن در مناطق ارزان شهرها و محله‌های (رومانی) کردند. بوهمی، لغتی معمول در فرانسه برای توصیف کولی ها بود.

منش کولی وار غالباً دیدگاهی بی پروا و ضد نهادهای موجود داشت. آنها به عشق آزاد، ساده زیستی و فقر خودخواسته اعتقاد داشتند و ارزش‌های اجتماعی رایج مخصوصاً بورژوازی را به سخره می‌گرفتند.

این همگرایی و آمیختگی فرهنگ‌ها نوعی شیوه زندگی عجیب و غریب ایجاد کرد، جایی که سبب جستجوی زندگی ای خلاق و تا حدی به‌دور از هنجارهای اجتماعی و دغدغه‌های مالی شد.

تولد سبک بوهمین در معماری

جاستینا بلکنی ( Justina Blakeney) طراح، درباره سبک بوهمین می‌گوید: و ایدئآلهای جایگزین زیبایی!

تصویر زیر، استودیوی اکتاو تاسائرت در ۱۸۴۵، تقریباً هم‌زمان با تولد بوهمیا در پاریس نقاشی شده است. این تصویر نمایشی شگفت‌انگیز از بوهمیا است یعنی این هنرمند جوان که با اشتیاق در آپارتمان کثیف و آشفته‌اش کار می‌کند. به رغم موهای بلند و لباس‌های نامناسب، با خشنودی روی هنری که دوست دارد کار می‌کند.

سبک بوهمین امروزی

امروزه طراحی بوهمین ترکیب عناصر و نمادهای مختلف از فلسفه‌های مختلف، بخش‌هایی از جهان و روش‌های زندگی مردم است. بنابراین سبکی التقاطی است که می‌تواند به اندازه افرادی که از آن الهام می‌گیرند، متنوع باشد. برای کسانی که می‌خواهند خانه‌هایشان پر از زندگی، نمادهای فرهنگ‌های مختلف و آیتم‌های جالب برای دیدن همه دنیا باشد این زیبایی شناسی در مواجهه با حساسیت‌های مدرن از آنها عبور می‌کند و بی خیالی ِآرام و بی نظیری را در آغوش می‌گیرد. در واقع، این سبک یک زیبایی شناسی با روحیه آزاد است که ریشه در اختلاط فرهنگی و حساسیت هنری دارد.

سبک بوهمین

رنگ‌های غیرمتعارف

با اینکه قاعده‌ای درباره تزئینات بوهمیان وجود ندارد، رنگ‌های خاکی گرم مانند تنالیته‌هایی از رنگ فلزات و جواهرات، رنگ‌های پایه قهوه‌ای های پررنگ، سبزها و خاکستری‌ها، رنگ بنفش اشباع، نارنجی آتشین و آبی براق رایج است. همچنین ترکیب و لایه بندی رنگ‌ها چیزی است که این سبک را بی نظیر می‌کند.

ترکیب‌های بوهمین

در سبک بوهمین آزادانه می‌توان ترکیبی از الگوها و بافت‌ها را برگزید. همچنین نباید هراسی از استفاده از سبک‌هایی داشت که لزوماً به یک روش معمولی در کنار هم قرار ندارند.

بنابراین با استفاده از منسوجات و الگوهای رنگ شده از سراسر جهان – مانند Ikat از کامبوج یا Suzani از آسیای میانه به این فضاها حس گرمی و سرزندگی و در عین حال شاید حس عجیب و غریب می‌دهیم.

از رویه‌ها یا کوسن‌های روی مبل یا ملیله‌ها و سطوح فرش شده روی دیوارها در کنار عکس و تابلو‌های هنری استفاده می‌کنیم.

به خاطر داشته باشید رنگ اشباع برای سبک بوهمی مهم است. سفید می‌تواند پس‌زمینه‌ای برای عناصر با رنگ‌های غنی‌تر باشد. از سفید به صورت راهبردی استفاده می‌کنیم تا تعادل بصری ایجاد کنیم.

وسایل و عناصر تزئینی در سبک بوهمین

برخلاف مینیمالیست در مدرنیته، فلسفه “بیشتر بیشتر است” در “بوهم“حاکم است. نکته اصلی در فضاهای “بوهو” استفاده از وسایل تزئینی ترکیب و هماهنگی است.

مواد طبیعی و اولیه مانند آهک و سیزال را می‌توان با ابریشم و فنیل ترکیب کرد. مواد باید دارای ظاهری کمی فرسوده باشند نه آسیب دیده. آنها فقط براق و جدید به‌نظر نمی‌آیند.

همچنین حاشیه دوزی، قلاب‌بافی و ماکرومه‌بافی در سبک بوهمین بسیار کاربرد دارند. بالش‌ها، پرده‌ها و فرش‌های پهن شده برای ایجاد پاتوقی دنج و الهام گرفته از فرهنگ‌های مختلف جهان ترکیب می‌شوند. سایبان‌ها و یا پرده‌های روی تختخواب و فضای نشیمن مزین به چنین تزئیناتی اند.

مبلمان در سبک بوهمین

همه مبلمان سبک بوهمی معمولاً از یک فروشگاه انتخاب نمی‌کنند. اتاق‌ها را باید با مبلمان جمع‌آوری شده در طول زمان پر کرد. بنابراین وسایل دست دوم و آنتیک در این سبک انتخاب‌های خوبی هستند. هر قطعه مبلمان باید خاص باشد و داستانی را بیان کند. از کاوش در فروشگاه‌های محلی یا صنایع دستی مناطق مختلف یا عتیقه فروشی‌ها شروع می‌کنیم و هر قطعه را به صورت جداگانه انتخاب می‌کنیم.

هم شما و هم مهمانان‌تان صندلی‌های مخمل خواب دار، صندلی‌های مخمل خواب دار و رنگهای اشباع شده را احساس خواهید کرد.

پهن کردن فرش یا استفاده از بالش‌های کف پوش فضای دلپذیری از فضای نشیمن در کف خانه را ایجاد می‌کند. قطعات راحت مانند صندلی‌های چوبی، تخت خواب روزانه یا صندلی‌های پروانه‌ای را انتخاب کنید.

روشنایی و لوازم جانبی در سبک بوهمین

نورپردازی با نور ملایم اتاق Boho شما را کامل می‌کند و احساس آرامش را القا می‌کند. به جای وسایل نوری سقفی با چند فانوس، شمع و لامپ‌ها کف و میز را روشن کنید.

استفاده از گل‌ها در سبک بوهمین

در آغوش گرفتن طبیعت در این سبک بسیار مهم است، بنابراین اتاق خود را با سرخس و گیاهانی در گلدان‌هایی که از سقف آویزان اند زندگی و طراوت دهید. آنها نه تنها سرزندگی را به یک اتاق وام می‌دهند، بلکه کیفیت هوا را نیز بهبود می‌بخشند. برای مثال دو گیاه اسپاتی فیوم و Philodendron در برابر انواع نور و درجه حرارت مقاوم اند. این دو گیاه در طیف وسیعی از رنگ‌ها و بافت‌ها موجود است و برای افرادی که اطلاعات و دانش کمی درباره نگهداری گل‌ها دارند بسیار عالی است. این گیاهان چشم‌نواز نیاز کمی به نور آفتاب و آب دارند.

داستان بگویید!

در سبک بوهمین آنچه که را دوست دارید برجسته کنید. به خاطر داشته باشید که گرچه سبک بوهمین تمایل به التقاط دارد، هنوز هم می‌تواند شیک و پر زرق و برق باشد. از امتحان کردن لوستر زینتی یا آینه‌ای طلایی و کوچک نترسید. فقط قانون این است که هر موردی که در اتاق دارید باید داستانی را بیان کند.

در انتها، اتاق بوهو Boho خود را با وسایل دست ساز و اشیایی کامل کنید که از سفرهای خود به مناطق مختلف تهیه کرده اید. فقط کافی است لوازم جانبی داستان یا ویژگی‌ها و علایق شما را بیان کنند.

بوهمین و داستان سفر

‌‌معماری محیط‌ های کاری : گزارشی از چند پژوهش درباره محیط کاری

‌‌معماری محیط‌ های کاری

پژوهش ها درباره ‌‌معماری محیط‌ های کاری چه می گویند؟

نویسنده: معصومه سلمانی

زمان مطالعه :۵ دقیقه


چکیده: پژوهش‌های بسیاری به مطالعه تأثیرات طراحی و ‌‌معماری محیط‌ های کاری بر بهره‌وری و سلامت روان افراد می‌پردازند و این تحقیقات هر روز بیشتر می‌شود. این پژوهش‌ها عموماً به دنبال بررسی تأثیر ساختمان‌ها بر رفتار و فرایندهای ذهنی اند تا بتوانند بهره‌وری افراد را بالاتر برده از طرفی سلامت روان آنها را حفظ کنند. در این نوشته مروری داریم بر چند پژوهش که درباره محیط‌های کار انجام شده است.


مقدمه

سلامت روان، کارآمدی و بهره‌وری در محیط‌های کاری از شاخص‌هایی است که توجه بسیاری از معماران و روانشناسان را به خود جلب کرده است. پژوهش‌های بسیاری انجام شده تا رابطه متغیرهای مختلف و همبستگی میان آنها را بسنجد و به بهینه کردن ‌‌معماری محیط‌ های کاری کمک کند.

البته پژوهشگران این حوزه می‌دانند که ایجاد فضایی ایده ئال تقریباً ناممکن است و همیشه متغیرهایی وجود دارند که حتی می‌توانند ناسازگار باشند. برای مثال نمی‌توانیم محل کاری بسازیم که تمام و کامل به تمام نیازهای روانی یا اجتماعی کارفرما و کارمندان یا کارگران پاسخگو باشد. در اینجا نیز ما از بهترین طراحی ممکن سخن می‌گوئیم. بنابراین پژوهش‌های موجود را باید در جهت و در راستای همین نگاه به کار گرفت.

نیل اوشر مشاور ‌‌معماری محیط‌ های کاری

نیل اوشر مشاور است که سال‌های بسیاری را در کسوت مشاور فضا و معماری کار کرده است و در این حوزه فعال است. به نظر او بیش از دوازده عامل وجود دارد که بر بهبود کارکرد، خلاقیت و سلامت کارمندان در فضاهای کاری تأثیر می‌گذارند و رعایت آنها برای بهره‌وری بیشتر در ‌‌معماری محیط‌ های کاری ضروری است.

به نظر وی هر فضای کاری باید بتواند نور مورد نیاز را برای کارمندان فراهم کند و البته نور طبیعی خورشید مهمترین تأمین کننده آن باشد. اما به این نکته هم اشاره می‌کند که باید کارمندان این اختیار داشته باشند که هر زمان که بخواند نور را حذف یا کاهش دهند.

این نظر اوشر با یافته‌های پژوهشگران دیگری چون مانند سارا چالپها و همکاران هماهنگ است. سارا چالپها و همکاران به این نتیجه رسیدند که نورپردازی روشن در دفاتر کاری با افزایش کارکرد کارمندان در محیط کار رابطه دارد.

نیل اوشر همچنین به اندازه فضاهای کاری توجه کرده است. وی معتقد به فضاهای کاری وسیع است. بر اساس یافته‌های او میزان مساحت موجود به ازای هر نفر نباید کمتر از شش متر مربع باشد. به نظر وی این مقدار فضا می‌تواند فراهم کننده نیازهای روان شناختی و اجتماعی افراد باشد و این احساس را ایجاد می‌کند که ‌‌معماری محیط‌ های کاری ظرفیت پاسخگویی به نیازهای افراد را دارد.

‌‌معماری محیط‌ های کاری

زاها حدید مثالی از استفاده از تحلیل داده‌ها برای بررسی ساختار مکانی

تعداد بسیاری از معماران و طراحان از تجزیه و تحلیل داده‌ها برای بررسی اثر ساختارهای مکانی بر کارمندان و شاغلان دفاتر اداری استفاده می‌کنند. برای این کار آن‌ها از نرم‌افزارهای متنوع و بسیاری برای تخمین و برآورد میزان روشنایی و نورگیری دفاتر و همین‌طور وضعیت ارتباطات و پیوند کارمندان و شاغلان با یکدیگر و در نهایت رؤیت پذیری محیط داخلی استفاده می‌کنند.

مثالی برای استفاده از تجزیه و تحلیل‌ها و یافته‌های به دست آمده مرکز تحقیقاتی شرکت زاها حدید است. این شرکت نرم‌افزاری را توسعه داده است که در آن محیط‌ها و ‌‌معماری محیط‌ های کاری و شغلی بر اساس پیش‌فرض‌هایی مانند فضای شخصی هر یک از کارمندان طراحی و تعبیه شود. هدف این کار بیشترین استفاده از محیط کاری است.

پژوهش‌ شرکت معماری پرکینز ویل ( perkins+will) درباره نور مصنوعی و ‌‌معماری محیط‌ های کاری

شرکت معماری پرکینز ویل (perkins+will ) پژوهش‌هایی درباره استفاده از نور مصنوعی انجام داده است. با استفاده از این پژوهش‌ها این شرکت به طراحی‌های جدید در ‌‌معماری محیط‌ های کاری دست زده است که طریق آن بتوان نور هماهنگ و لازم برای کارمندان را تأمین کرد. این کار سبب می‌شود از طریق تأمین نور لازم ریتم طبیعی و زیستی بدن را در زمان‌هایی که دفاتر کاری بنا به شرایطی توان گرفتن نور طبیعی را ندارد تنظیم کرد.

تحقیقات این شرکت همچنین نشان می‌دهد نوع طراحی و معماری در فضاها و ساختمان‌های کاری علاوه بر تأثیر و افزایش مهارت‌های خلاقانه می‌تواند بر میزان ترک شغل توسط کارمندان نیز اثرگذار باشد.

202 بازدید

‌‌معماری بیمارستان و مراکز درمانی: معرفی طراحی بهبود بخش

‌‌معماری بیمارستان

معماری بیمارستان : درباره طراحی معطوف به درمان (شفابخش) بیشتر بدانیم

نویسنده: معصومه سلمانی

زمان مطالعه: ۶ دقیقه


چکیده: هر روز به پژوهش‌هایی که به مطالعه اثرات طراحی و معماری بیمارستان‌ ها و مراکز درمانی بر بیماران و کادر درمانی می‌پردازند اضافه می‌شود. این پژوهش‌ها عموماً به دنبال بررسی تأثیر ساختمان‌ها بر جسم، رفتار و فرایندهای ذهنی اند تا بتوانند متناسب با کاربری فضا نیازهای روانی، اجتماعی و پزشکی بیشتری را تأمین کنند. در این نوشته به پژوهش دکتر تانجا ولومر درباره عکس‌العمل بیماران به فضای بیمارستان می‌پردازیم و درباره طراحی بهبود بخش یا طراحی معطوف به درمان بیشتر می‌خوانیم.


مقدمه

سلامت جسم و روان، کارآمدی و بهره‌وری در محیط‌های بیمارستانی و مراکز درمانی از شاخص‌هایی است که توجه بسیاری از معماران و روانشناسان را به خود جلب کرده است. پژوهش‌های بسیاری انجام شده تا رابطه متغیرهای مختلف و همبستگی میان آنها را بسنجد و به بهینه کردن این فضاها کمک کند.

البته پژوهشگران این حوزه می‌دانند که ایجاد فضایی ایدئال تقریباً ناممکن است و همیشه متغیرهایی وجود دارند که حتی می‌توانند ناسازگار باشند. برای مثال نمی‌توانیم بیمارستانی بسازیم که تمام و کامل به تمام نیازهای روانی یا اجتماعی بیماران یا کادر درمانی پاسخگو باشد. در اینجا نیز ما از بهترین طراحی ممکن سخن می‌گوئیم. در همین راستا به پژوهش دکتر تانجا ولومر درباره عکس‌العمل بیماران به ‌‌معماری بیمارستان می‌پردازیم.

  

پژوهش دکتر تانجا ولومر درباره عکس‌العمل بیماران به ‌‌معماری بیمارستان

این پژوهش درباره نوع عکس‌العمل بیماران به فضای بیمارستان است. دکتر ولومر دریافت در بخش اعظمی از بیمارستان‌های کشور آلمان، فضاهای بیمارستانی فرایند درمان را پشتیبانی نمی‌کنند. به عبارت دیگر فضاهای بیمارستانی ساخته شده در این کشور آرامش بخش نیست.

بسیاری از بیماران به هنگام بیماری به لحاظ روحی و روانی آسیب‌پذیرتر می‌شوند. اما آنچه در بیمارستان تجربه می‌شود تنش بیشتر است. انتظار کشیدن‌های طولانی در راهروهای باریک بدون هیچ حریم خصوصی قطعاً استرس را بیشتر می‌کند و حتی محیطی که برای نشستن پزشک در نظر گرفته شده است درباره تمرکز و توجه وی بی اعتناست. به طور کلی در فضاهای درمانی احساس امنیت کمتر در نظر گرفته می‌شود. همچنین مطالعات او نشان می‌دهد لامپ‌های نئونی ریتم شبانه‌روزی بیماران را به هم می‌ریزد و روند بهبود بیمار را کاهش می‌دهد.

‌‌معماری بیمارستان : طراحی بهبود بخش یا طراحی معطوف به درمان

دکتر ولومر طراحی معماری خود را “طراحی بهبود بخش یا طراحی معطوف به درمان” نامیده است که در آن نیازهای جسمی، پزشکی و روحی و روانی بیمار در اولویت قرار گرفته است و کاربردپذیری و کاربرد ساختمان در اولویت دوم قرار می‌گیرد.

آن چیزی که “طراحی معطوف به درمان” را متفاوت می‌کند و نقش اساسی را در این مدل بازی می‌کند دیدگاه موجود در این نظریه درباره درک معمار از خود به مثابه یک انسان است. امروزه بیش از گذشته از آرای دکتر ولومر در طراحی معماری بیمارستان‌ها استفاده می‌شود.

بر اساس نتایج پژوهش‌های ولومر، یک مرکز خیریه واقع در شهر برلین از یافته‌های این پژوهش‌ها استفاده کرد. در این پروژه، معماران دو اتاق را بر اساس نیازهای یک بیمار بازطراحی و بازسازی کردند. در طراحی اتاق از رنگ‌های گرم، مواد چوبی استفاده شد و سعی شد اتاق نور کافی داشته باشد. همچنین ابزارها و وسایل پزشکی دور از دید بیمار قرار گرفت. در طول شب صدای دستگاه‌های مربوط به فرایند درمان را کاهش دادند و بیشتر آنها را به مکان دیگری انتقال دادند و دین شکل کیفیت خواب بیمار را با حذف صداهای اضافی افزایش دادند.

در یک پروژه دیگر دکتر ولومر چند پیشنهاد برای افزایش شاخص بهبود بیماران مبتلا به سرطان عرضه کرد. وی در این تحقیق پیشنهاد کرده است اتاق معاینه از اتاق گفتگو متمایز شود که نتیجه آن می‌تواند افرایش صمیمیت میان بیماران باشد. همچنین پیشنهاد کرده است به رابطه سه سویه پزشک، بیمار و بستگان توجه شود و در طراحی اتاق در نظر گرفته شود.

به نظر ولومر اتاق باید به گونه‌ای طراحی شود که میز تاشو در اتاق وجود نداشته باشد و نور به اندازه کافی باشد. چشم اندازها و نماهایی از طبیعت نیز کمک کننده است و در بهبود بیماران تأثیرگذار است. در واقع این چشم اندازها آرامش بخش اند، تنش و اضطراب را کاهش می‌دهند و به بیمار کمک می‌کند تا انسجام بهتر ذهنی را تجربه کند.

دانشگاه توبتگن

دانشگاه توبتگن نیز از نظریه معماری بهبود بخش در یک ساختمان جدید روان‌پزشکی استفاده کرده است. در طراحی ساختمان از کف پوش‌های چوبی در سراسر ساختمان استفاده کردند. طراحی عریض بود به شکلی که نور زیادی به درون ساختمان تابیده می‌شد. در کل طراحی ساختمان تلاش شد احساس حبس بودن کاملاً از بین برود.

در پژوهشی میزان تأثیرات این تغییرات مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان می‌داد ساختمان جدید در مقایسه با ساختمان قدیم علائم تهدید کننده بیماری مانند سفت شدن بدن یا حالت قرار گرفتن در بحران در بسیاری از بیماران در طی انتقال از ساختمان قدیم به جدید حدود هشتاد درصد کاهش یافته است.

شرکت معماری پرکینز ویل و طراحی بهبود بخش

شرکت معماری پرکینز ویل(perkins+will ) نیز از نظریه طراحی بهبود بخش برای معماری مرکز پزشکی دانشگاه راش استفاده کرد. نمای بنا به‌گونه‌ای طراحی شد که ورودی‌های استوانه‌ای روی نما نور بیشتری را به درون ساختمان هدایت کنند. فضای سبز مسقف در ساختمان برای بهبود فضا و تهویه با کیفیت تر در نظر گرفته شد. از همه مهم‌تر در طول طرحی معماران دائماً پژوهش‌هایی انجام می‌دادند تا بتوانند طراحی‌ها بیش از پیش منطبق با نیازهای بیماران و کادر درمانی کنند و روندهای طراحی را بهبود ببخشند.

نتیجه‌گیری

در این نوشته به طور خلاصه به نظریه دکتر ولومر درباره ‌‌معماری بیمارستان ها و مراکز درمانی پرداختم. آن چیزی که “طراحی معطوف به درمان” را متفاوت می‌کند و نقش اساسی را در این مدل بازی می‌کند دیدگاه موجود در این نظریه درباره درک معمار از خود به مثابه یک انسان است. سعی کرده ام گزارشی از طراحی که بر اساس این نظریه انجام شده گزارش کنم و اثربخشی آن را نشان دهم.


در اینجا می توانید درباره این سبک معماری بیشتر بخوانید.

درباره تاثیر معماری بر روان و پژوهش های انجام شده اینجا را ببینید.

معماری منزل : پژوهش‌ها درباره رابطه معماری و روان انسان‌ها می گویند؟

معماری منزل

معماری منزل و روانشناسی

نویسنده: معصومه سلمانی

مدت زمان مطالعه: ۵ دقیقه


چکیده: بسیاری از معماران و روانشناسان باور دارند که محیط‌ها و سبک معماری ساختمان‌ها می‌تواند سبب تاثیرات مثبتی بر رفتارها، خلق و خو و به طور کلی سلامت روان ما شوند و در این باره پژوهش‌هایی انجام شده است. در این نوشته به گزارش چندین پژوهش درباره معماری منزل پرداخته ام.


مقدمه

در این نوشته تلاش کرده ام به پژوهش هایی بپردازم که درباره یکی از مهمترین مکان هایی است که ساعات بسیاری از عمرمان را در آن می گذاریم؛ یعنی خانه. پژوهش هایی که در اینجا ارائه شده به تاثیر ساختار و معماری منزل بر رفتار و فرآیندهای ذهنی ما می پردازد و نقش آن‌ها بر خودآگاه و ناخودآگاهمان را بررسی می‌کند.

نتایج این پژوهش ها برای ایجاد راهبردهایی در طراحی و بهینه کردن فضاست. البته ساخت فضایی ایدئال و کامل که تمام مولفه ها را دربربگیرد ناممکن است. همیشه تفاوت های فردی موثر اند و همه مولفه ها با هم سازگار نیستند.

بنابراین برای مثال ساخت منزلی بی نقض که تمام مولفه های سلامت روان را تامین کند ناممکن است. بیشتر اوقات این پژوهش ها کمک می کنند تا ما معماری منزل یا محیط ها را بهبود ببخشیم و از این طریق مولفه هایی سلامت روان را در محیط تقویت کنیم.

گاهی این پژوهش ها یافته هایی دارند که می تواند حتی جالب، ضد شهود و درک اولیه و ساده ما از محیط زندگی مان باشد. برای اینکه این موضوع را نشان دهم مثالی می زنم. بنای سنت لوئیس در ۱۹۵۴ ساخته شد و به دلیل عدم اتلاف هر گونه فضای نیمه خصوصی در طراحی مورد تحسین بسیاری قرار گرفت. به مرور زمان چیز دیگری درباره این بنا توجه صاحب نظران را جلب کرد. این محیط برای خرابکاری و وندالیزم مورد استفاده قرار گرفت و به همین دلیل ۱۸ سال بعد تخریب شد!

بنابراین پژوهش هایی که در این نوشته به آنها اشاره شده است در جهت بهبود فرایندهای طراحی معرفی می شوند. البته تعداد این پژوهش ها روز به روز در حال افزایش است و هدف آنها مطالعات تاثیرات محیط بر زندگی روانی و اجتماعی ما هستند. قرار است نتایج این پژوهش ها راهبردهایی برای طراحی های بهتر و منطبق با روان انسان باشد.

تحقیق دنی فریدمن ( Danny Friedman) و اثاث منزل

پژوهشگری به نام دنی فریدمن در تحقیقی گسترده نشان داده است که “کیفیت پایین، شلوغی بیش از حد و چیدمان نامناسب اسباب و اثاثیه خانه می‌تواند بر سلامت، میزان وقوع جرم و تحصیلات افراد تأثیر بگذارد.”

پژوهش لئون فستینگر و رابطه با همسایگان

لئون فستینگر در پژوهشی نشان داد که طراحی معماری منزله می‌تواند سبب رابطه بهتر و مناسب‌تر با همسایگان و رفتارهای انسانی بهتر شود.

پژوهش جوان میرز لوی درباره رابطه ارتفاع سقف منزل و شیوه تفکر

جوان میرز لوی در تحقیقی دریافت میان ارتفاع سقف منزل و نحوه تفکر افراد مختلف رابطه وجود دارد. وقتی افراد نیاز دارند به جرئیات مسئله ای یا شی ای بپردازند، در اتاق ها با سقف کم ارتفاق کارکرد بهتری دارند. اما زمانی که افراد نیاز دارند درباره موضوعات کلی تر و عینی تر فکر کنند فضاهایی با سقف بلندتر و باز حس آزادی بیشتری را فراهم می آورد. با در نظر گرفتن این پژوهش وقتی به دنبال راه حل های خلاقانه تر هستیم فضاهای گشاده تر کمک کننده تر است.

پژوهش دکتر داک کوپک درباره اندازه کوچک منزله و مسائل روانی

رئیس دپارتمان کالج معماری بوستون به نتایجی دست یافته است که نشان می دهد میان آپارتمان های کوچک، مسائل روان شناختی، خشونت خانگی و استفاده از مواد مخدر رابطه وجود دارد. افراد شرکت کننده در این تحقیق بین سی تا چهل سال سن داشتند و عموماً تحت استرس و تنش بسیاری بودند (برای مثال مشاغلی با موقعیت های استرس زا).

تحقیق درباره رابطه استفاده از الکل و محیط کوچک زندگی

یک پژوهش نشان می دهد دانشجویانی که در محیط های کوچک تری زندگی می کردند نسبت به آنها که در محیط های بزرگتری بودند به احتمال بیشتری الکل مصرف می کردند.

پژوهش درباره آپارتمان های کوچک و تمرکز کودکان

همچنین چند تحقیق نشان می‌دهد کودکانی که در آپارتمان‌های کوچک‌تر بزرگ شده‌اند مسائل بیشتری در تمرکز کردن دارند.

پژوهش درباره تاثیر میزان نور بر خلاقیت و عملکردهای شناختی

تحقیقاتی نیز به مسئله تاثیر میزان نور بر کارکرد های افراد پرداخته اند. یک تحقیق در مرکز پژوهش‌های نور نشان می دهد که ساختمان هایی که بیشترین میزان نور را دریافت می‌کنند، می‌توانند خلاقیت و فعالیت ساکنان و شاغلان را از لحاظ ذهنی بهبود ببخشد و تحریک بصری مور نیاز را برای داشتن یک ریتم زیستی مناسب را فراهم کند.

به طور کلی تحقیقاتی که درباره رابطه میزان نور و عملکردهای شناختی انجام شده است نشان می دهد محیط هایی که دارای روشنایی زیاد (مانند فضاها با پنجره های بزرگ) هستند عملکرد شناختی را بهبود می بخشند. علاوه بر فضای منزل نتایج این پژوهش ها برای محیط مدرسه، بیمارستان ها و خانه سالمندان نیز کارایی دارد و عملکرد شناختی را بهبود بخشیده و از زوال عقل پیشگیری می کند.

پژوهش‌های دیگر

وضعیت محیطی بر مجموعه‌ای وسیع از فرایندهای فیزیولوژیکی و رفتاری از جمله ریتم‌های شبانه‌روزی، تحریک و خلق‌وخوی و شناخت انسان تأثیر می‌گذارند. یافته‌های کنونی نشان می‌دهد معماری ای که حس سادگی و پاکیزگی را در کنار تزئینات زیبا ارائه می‌دهد می‌تواند برای افزایش کارایی افراد ساکنان بسیار سودمند و کارا باشد.


در دو پیوند ( اینجا و اینجا ) می توانید مطالب و پژوهش های جالبی را درباره تاثیر معماری و محیط ها بر انسان بیابید.

172 بازدید

تأثیر معماری بر روان انسان: بررسی چند پژوهش جالب

تأثیر معماری بر روان

گزارشی از چند پژوهش جالب درباره تأثیر معماری بر روان انسان

نویسنده: معصومه سلمانی

زمان مطالعه: ۶ دقیقه


چکیده: در این مطلب به تأثیر معماری بر روان‌ انسان پرداخته‌ام و برای این کار چند پژوهش مهم و برجسته را گزارش کردم. در مطلب پیشرو درباره چند پژوهش انجام شده درباره تأثیر معماری بر روان انسان، اجتماع، امنیت، وقوع جرم و گروه‌های آسیب پذیر می‌خوانید. در اینجا می توانید اطلاعات بیشتری درباره این موضوع بیابید.


مقدمه

بسیاری از دانشمندان درباره تأثیر محیط بر دستگاه روان انسان و عملکرد آن سخن گفته‌اند. اما اینکه معماری چگونه بر روان ما اثر می‌گذارد هنوز موضوع مبهمی است. این مسئله را می‌توان سوالی میان دو رشته معماری و روانشناسی دانست. ما زمان‌های بسیاری از عمرمان را در میان ساختمان‌ها، شکل‌ها و فرم‌های مختلفی که خود به دست خویش ساخته‌ایم می‌گذرانیم. در شهرها که قدم می‌زنیم همواره با المان‌ها و دست ساخت‌های بشر روبرویم که به نوعی ما را تحت تأثیر قرار می‌دهند. پس وقت آن است که بپرسیم تأثیر تأثیر معماری بر روان و زندگی آدمی چیست؟

اهمیت مسئله تأثیر معماری بر روان انسان

اهمیت این موضوع را شاید بیش از همه در رشته‌ای میان رشته‌ای با نام “ روانشناسی معماری محور” ببینیم که دغدغه اصلی‌اش دقیقاً همین ربط و نسبت میان معماری و روان آدمی است. اینکه معماری چه اثراتی بر انسان، احساسات، عواطف، رفتارها و حتی نحوه فکر کردن آدمی دارد. نتایج چنین پژوهش‌هایی قطعاً راهبردهایی برای ساخت و طراحی فضاهای داخلی و خارجی ساختمان‌ها و فضاهای شهری خواهد بود.

در واقع این تحقیقات می‌تواند کمک کند خانه‌ها، محل‌های کار، دیگر ساختمان‌ها و فضاهای شهری به گونه‌ای ساخته شود تا افراد استرس، افسردگی و اضطراب کمتری را تجربه کنند و حتی از این بالاتر لذت و حس زیبا شناختی را بیشتر تجربه کنند. به علاوه می‌تواند از وقوع آسیب‌های اجتماعی مانند خرابکاری، وندالیسم و… جلوگیری کند. بنابراین این پژوهش‌ها معطوف به بهبود سلامت روان و اجتماع از طریق معماری اند و فضاها و فرصت‌های عینی را که معماری می‌تواند در آن مؤثر باشد بررسی می‌کنند.

در ادامه این مطلب به سراغ پژوهش‌هایی می‌رویم که فقط نمونه کوچکی از کارهای انجام شده‌اند که می‌توانند نشان دهنده اهمیت این موضوع برای خوانندگان باشد. در این پژوهش‌ها ساختارهای مغزی، ادراکی و حواس ما فرض گرفته شده‌اند که در مطالب آینده به آنها می‌پردازیم.

نتایج چند پژوهش درباره رابطه معماری و روان

پژوهشگران بسیاری در طول مطالعات خود نشان داده‌اند که معماری‌ای که کیفیت طراحی پایینی دارد در کنار دیگر عوامل می‌تواند سبب اضطراب، افزایش خستگی، تشدید اختلال‌های روانی و همین‌طور ایجاد عدم آسایش جسمی شود. بنا بر شواهد، البته این اثرات فوری و قابل‌رؤیت نیستند ولی پس از دوره‌ای ماهانه یا سالانه به مرور پدیدار می‌شوند. اگر این استدلال را وارونه کنیم می‌توانیم بگویم طراحی فضای بهتر و بودن در محیط معماری بهتر می‌تواند سلامت روان را افزایش دهد.

پژوهش تانجا ولمر درباره تأثیر معماری بر گروه‌های آسیب پذیر

تانجا ولمر پژوهشگری است که دریافته بیماران، سالمندان و خردسالان بیشتر از همه در پیوند با محیط اطرافشان هستند و از آن تأثیر می‌پذیرند. به همین دلیل شرایط مکانی و محیطی می‌تواند بیشتر در روحیه و روان آنها اثر بگذارد. به دیگر سخن هر چه ناامن‌ترایم میزان اثرپذیری ما از محیط بیشتر خواهد بود.

پژوهش دکتر راجر اولریچ و گروه تحقیقاتی‌اش درباره نور کافی ساختمان‌ها

دکتر راجر اولریچ و گروه تحقیقاتی‌اش نیز به این موضوع مهم دست‌یافته است که نور طبیعی می‌تواند ریتم بدن ما را ازجمله گردش خون و جریان خون را تنظیم کند. به علاوه نور طبیعی در بسیاری از محیط‌ها عملکرد بهتر و آسایش را برای انسان به همراه می‌آورد.

با اینکه این موضوع بدیهی است، وقتی بدانیم ما نزدیک به نود درصد از زمان روز را در داخل ساختمان‌ها سپری می‌کنیم که حتی معمولاً نمی‌توانند نور کافی را در طول روز برای ما تأمین نمایند شاید به چنین تحقیقاتی توجه بیشتری کنیم. نتایج توجه به این تحقیقات می‌تواند به راهبردهایی در طراحی فضاها کمک کند. به علاوه اهمیت نورپردازی را برجسته می‌کند که قطعاً در طولانی مدت کارکردهای روانی و جسمی ما را در وضعیت بهینه‌ای قرار می‌دهد.

نور و معماری

معماری شهری و جنگ

تا اینجا بیشتر از پژوهش‌هایی سخن گفتیم که اثرات مثبت طراحی معماری شهری یا ساختمان‌ها را مورد توجه قرار داده است. اما به همین شکل معماری و فضاهای شهری می‌تواند آثار منفی نیز بر زندگی انسان‌ها داشته باشد.

شهرک سازی فشردهبرای مثال بسیاری از معماران معتقدند معماری پس از جنگ جهانی دوم که سبب ساخت خانه‌های بسیار، در زمان کم، فشرده و آپارتمانی شد که بیشتر شبیه جعبه بودند تا خانه بر روان انسان تأثیر بسیاری گذاشته است. آپارتمان‌هایی که به صورت خشنی سرد و بی روح بودند و خالی از هر نوع ویژگی زیبا شناسانه‌ای که بیشتر طبعی نامهربان و خشن را نمایان می‌ساخت و به جای تاکید بر تفاوت‌ها، یکدست کردن آدمیان را به نمایش می‌گذاشت.

معماری و ایمنی و امنیت

فضاهای معماری همچنین می‌توانند احساس امنیت و ایمنی را کمتر یا بیشتر کنند. وجود یا عدم وجود دوربین‌های مدار بسته، سیستم‌های اطفای حریق، سیستم‌های هشدار و… همه و همه مثال‌هایی هستند که نقشی اساسی در ساختمان‌ها و فضاهای شهری بازی می‌کنند و درک ما از احساس امنیت و ایمنی و حتی آرامش را تغییر می‌دهند. همچنین از منظری اجتماعی وجود چنین تجهیزاتی در ساختمان می‌تواند ظرفیت بالقوه جرم یا خرابکاری در محیط‌ها را تغییر دهد.

محیط‌هایی که این مسائل را در نظر می‌گیرند معمولاً در جهت بهبود امنیت و ایمنی گام برمی‌دارند. البته این موضوع را در نظر داشته باشید بنا به نظر دکتر دییزنبرگر این اثرات به صورت کوتاه‌مدت قابل مشاهده نیستند و حتی متوجه نشوید نبود چنین تجهیزاتی چگونه به طور نامحسوس و مزمن بر روان انسان بار اضافه وارد می‌کند.

پژوهش دنیل فریدمن محقق اجتماعی درباره معماری و وقوع جرم

دنیل فریدمن که یک محقق اجتماعی است در طی پژوهشی رابطه‌ای میان وضعیت سکونت و سلامت فردی و همین‌طور تمایل به جرم و علاقه به تحصیل یافته است. وی در طی یک پژوهش نشان داده است که وضعیت نامناسب سکونت کاملاً با عدم موفقیت تحصیلی و افزایش مسائل مربوط به سلامتی و همین‌طور تمایل به جرم همبسته است.

از این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که افزایش و بهبود کیفیت و حتی اندازه محل سکونت، به علاوه افزایش کیفیت منطقه سکونت ازجمله همسایگی محل سکونت اثر بسیار مثبتی در کاهش جرم پذیری و افزایش سلامت بدنی و همین‌طور امور تحصیلی دارد.

در این مطلب تلاش کردم تا درباره پژوهش‌های انجام شده در حوزه تأثیر معماری بر روان و اجتماع صحبت کنم و چند پژوهش مهم و برجسته را گزارش کنم.

199 بازدید

روان و معماری : درباره تأثیر معماری بر روان انسان بیشتر بدانیم

روان و معماری

روان و معماری : ما چگونه با محیط خود ارتباط برقرار می‌کنیم و فضاها چگونه بر ما تأثیر می‌گذارند؟

نویسنده: معصومه سلمانی

زمان مطالعه: ۶ دقیقه


چکیده: در این نوشته تلاش کرده‌ام نگاهی اجمالی به مسئله تأثیر طراحی فضاها و معماری بر روان انسان داشته باشم و به این موضوع در چند بخش پرداخته ام. شما می‌توانید مطالب مفیدی درباره روان و معماری به طور کلی و رابطه معماری با حواس، رفتار، تأثیر متقابل آنها و در نهایت تجربه کاربری به طور جزئی بخوانید.


مقدمه

دانشمندان بسیاری درباره تأثیر محیط بر روان انسان سخن گفته‌اند اما کمتر درباره چگونگی این تأثیر سخن گفته شده است و مطالعات انجام شده هم محدود است. ما زمان‌های بسیاری از طول عمر خود را در ساختمان و فضاهای شهری می‌گذاریم که همه آنها به نوعی ما را تحت تأثیر قرار می‌دهند. این تأثیر می‌تواند بر  احساسات، عواطف، رفتارها، نحوه فکر کردن و حتی عملکردهای ما در اجتماع باشد.

سوال اینجاست آیا می‌توانیم با آگاهی از این نحوه تأثیر، محیط و فضاها را طوری طراحی کنیم که انسان‌ها سلامت روان بیشتر، اضطراب، افسردگی و استرس کمتری را تجربه کنند؟ و حتی بیشتر از آن بتوانیم لذت و حس زیباشناسی را پرورش دهیم و اجتماع انسانی را با ارزش‌های والاتری سامان دهیم؟

برای اینکه بتوانیم به چنین سوالاتی پاسخ گوییم باید درباره ربط و نسبت فضاها و روان انسان بیشتر بدانیم. کدام بخش‌های روان درگیر فضاها و محیط‌ها می‌شود؟ ما چگونه با محیط خود ارتباط برقرار می‌کنیم و فضاها چگونه بر ما تأثیر می‌گذارند؟ قطعاً پاسخ به این سوالات کمک می‌کند که معماران بتوانند فضاها را طوری طراحی کنند که افراد سلامت روان بیشتری را تجربه کنند.

جسم، روان و معماری

برای اینکه به این موضوع بپردازیم ابتدا باید چیزهایی درباره مغز انسان و چگونگی ارتباطش با محیط اطراف بدانیم. پاول مک لین نظریه‌ای درباره مغزهای سه‌گانه انسان را مطرح کرده است که مغز انسان را به سه بخش تقسیم می‌کند: ۱. مغز قدیم؛ ۲. مغز میانی؛ ۳. مغز منطقی.

روان و معماری

مغز قدیمی که به مغز خزنده نیز معروف است داخلی‌ترین بخش مغز ماست و وظیفه‌اش حفظ بقاست. این بخش میان انسان و همه موجودات حتی خزندگان مشترک است و با قسمت‌هایی از بدن که به فرایندهای غیرارادی مرتبط است رابطه دارد؛ مانند تپش قلب و گردش خون، کارکرد دستگاه تنفسی، دستگاه گوارش، دستگاه ایمنی و کارکردهای ضروری دیگر بدن. از آنجایی که این بخش مربوط به بخش حیاتی و بقای ارگانیسم انسان است بیش از همه می‌تواند بر عملکردهای ما تأثیر بگذارد.

واکنش‌هایی ناخودآگاه افراد به محیط در برابر خطر که به صورت خودکار و سریع انجام می‌شود مربوط به همین مغز خزنده است. همچنین بسیاری از بیماری‌های روحی مزمن در نتیجه واکنش‌های بلند مدت این ناحیه از مغز به منزله نوعی واکنش به محیط اطراف است. بنابراین این بخش مغز به طور ناخودآگاه تأثیر پذیری بسیاری از محیط دریافت می‌کند و به سرعت به آن واکنش نشان می‌دهد.

می‌دانیم که تجربه اضطراب فقط مربوط به فضاها نیست. همه ما در زندگی روزمره به فراخور کار، روابط بین فردی، تحصیل و فقدان عزیز از دست رفته‌ای ممکن است اضطراب را تجربه کنیم. اما موضوع در اینجا این است که آیا محیط می‌توانند خود سبب ایجاد، کاهش یا افزایش اضطراب شود؟ آیا فضا و محیط می‌تواند طوری طراحی شود که مستقیماً بر سلامت روان، کاهش استرس و تنش کمک کند؟

نقش حواس

در اینجا شاید بهتر باشد به این موضوع بپردازیم که انسان چگونه به طور کلی از محیط تأثیر می‌پذیرد. اولین ورودی اطلاعات برای انسان حواس اوست یعنی چیزی که از طریق حس‌های پنجگانه خود درک می‌کنیم. حواس ما نحوه تفکر، احساسات و کنش‌های ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد و این یعنی حواس ما بر تمام بدن ما اثر می‌گذارد.

اگر حواس ما به شکل مثبتی تحریک شده باشد، احساس آرامش خواهیم کرد مانند موسیقی ای آرامش بخش یا بویی خوشایند یا منظره‌ای زیبا. و برعکس دیدن فضایی به هم ریخته یا بوی ناخوشایند می‌تواند احساساتی ناخوشایند را در ما ایجاد کند.

اگر بخواهیم این موضوع را به هر فضای بیرونی و در اینجا معماری و فضاهای شهری تعمیم دهیم می‌توانیم بگویم معماری می‌تواند تفکر، احساسات و رفتارهای ما را تغییر دهد. برای مثال فضاها و مکان‌هایی می‌توانند احساسات ما را تحریک کنند و سبب انگیزه بیشتر یا بهبود کارکرد و حتی افزایش تمرکز ما در حین کارهای مختلف شود.

برای احساس آرامش در یک مکان تهویه مطبوع، دمای مناسب، نورپردازی، حضور گیاهان درون محیط، مواد به‌کاررفته برای ساخت و طراحی محیط، روش‌های ساخت و … همه در کنار هم می‌توانند نقش اساسی را برای ایجاد محیطی سالم‌تر فراهم آوردند. به همین صورت برعکس، فضاها می‌توانند احساس عدم آسایش روانی را ایجاد کنند و ما را بیش از اندازه حساس و مضطرب کنند.

تأثیرات متقابل روان و معماری

شاید تعجب کنید اما ساختمان‌ها و فضاها حتی می‌توانند بر میزان مسئولیت پذیری، وفاداری و حتی هویت یابی شخصیتی تأثیر بگذارند. ساختارهای مکانی الگوهای خاصی از رفتار را ایجاد می‌کنند و نوع طراحی ساختمان یا استفاده از تجهیزات می‌توانند هدایت کننده رفتار انسان‌ها به سوی رفتارهای سازگارانه تر و سازنده باشد. معماری می‌تواند حس تعلق را در مخاطبان ایجاد کند و در نتیجه احساس مسئولیت پذیری را تقویت کند.

اینکه چگونه می‌توان چنین کاری را در فضاها انجام داد قطعاً از پروژه‌ای به پروژه دیگر متفاوت است. در یک اداره شاید آن چیزی که باید در طراحی لحاظ شود حس وفاداری است و در یک بیمارستان مخاطبان نیاز دارند تا احساسی از اعتماد و امنیت را در محیط تجربه کنند. بنابراین ساختمان‌ها بر اساس کارکردهایش می‌توانند تأمین کننده نیازهای مشخص روانی باشند.

 

روان و معماری و رفتار

شاید در این نوشته کوتاه مجال آن نباشد که توضیح دهیم چگونه معماری حتی بر رفتارهای ما تأثیر می‌گذارد و آنها را پیچیده یا ساده می‌کند. اگر طراحی فضاها به گونه‌ای باشد که جلوی الگوهای رفتاری و حرکتی ما را بگیرد بسیاری از افراد محدودیت در کنش‌ها و حرکت را تجربه می کنند که نتیجه آن می‌تواند تجربه روانی خشم، خستگی و تنش روانی و جسمی باشد. برعکس این موضوع هم صادق است. طراحی‌هایی که آزادی و تناسب رفتاری را در نظر می‌گیرند می‌توانند احساس آرامش بیشتری را به مخاطبان هدیه کنند.

کاربری فضا و روان

برخی مکان‌ها کارکرد خاصی دارند. ما از خانه انتظار آرامش و آسایش داریم یا دوست داریم بیمارستان احساسی از امید و زندگی را در ما بیدار کند. در مدارس می‌خواهیم احساس کنجکاوی و شور و هیجان را در ما پرورش دهد و از ساختمان‌های اداری توقع داریم در محیط کاربری خود تمرکز، خلاقیت و نظم را افزایش دهد. وقتی این شاخص‌ها رعایت نمی‌شود افراد احساساتی چون دل‌زدگی، کسالت و کلافگی را تجربه می‌کنند و حتی ممکن است سبب تقویت الگوهای رفتاری مخرب و پرخاشگرانه در محیط شود. اسباب و اثاث تمام ساختمان‌ها از این امور مستثنی نیست و بسیار خوب است که بنا بر کاری که در فضایی می‌خواهیم انجام دهیم از مشاوران خبره کمک بگیریم تا تجربه کاربری بهتری را رقم بزنیم.


در اینجا می توانید یک مجموعه جالب از پژوهش هایی که در حوزه معماری و روان انسان انجام شده بخوانید.

224 بازدید